นาทีเฉียดมะเร็ง

หลังจากรอมาเป็นเดือน เพื่อการตรวจสุขภาพและความเสี่ยงต่างๆ

เมื่อวันนี่ 26 ตุลาคม เราก้อได้รับการตรวจที่โรงพยาบาลจุฬาภรณ์

เพราะว่าเราไม่แน่ใจว่าคุณแม่จะมอบมรดกตกทอดมาสู่เราหรือปล่าว

เรายอมรับว่ากลัวมากเหมือนกัน เพราะกระแสมาแรงเหลือเกินตั้งแต่สมัยคุณตา

เป็นครั้งแรกกับการตรวจโน่นนี่อย่างละเอียด

ระหว่างรอพบคุณหมอหน้าห้อง เรากลัวมาก

กลัวคุณหมอจะบอกว่าเจออะไรๆที่เราไม่อยากเจอ

สุดท้ายทางออกคือ หันหน้าไปพึ่งธรรมมะ

ชะยาสะนาคะตา พุทธา เชตะวา มารัง สะวาหะนัง ......

เป็นการสวดหั้ยพระคุ้มครองแบบเร่งด่วนจิงๆ

สวดจบบทพอดี คุณหมอก้อเรียกเข้าไป

เราโชคดีที่คุณหมอไม่เจออะไร ทุกอย่างยังปกติ

แต่ผลเลือดและอีกหลายๆอย่างยังคงต้องรอเอกสาร

ผ่านมาสิบกว่าวันเมื่อวานเราได้รับเอกสารแล้ว

เซ็นต์รับไปมือยังสั่น ขาสั่น ไม่กล้าเปิด

แต่คราวนี้เราไม่ได้สวดชินบัญชรอีก

ปีนี้เรายังโชคดีที่ไม่มีโรคร้ายมาเยือน

แต่ก้อมันก้อแค่ปีนี้ยังต้องตรวจกันไปเป็นระยะๆ

เรื่องของแม่ทำหั้ยเรารู้ว่าโรคร้ายๆมันไม่ได้ไกลจากตัวเราเลย

ถ้าเมื่อไหร่ก้อตามที่มันเกิดขึ้นกับเราก้อขอความเข้มแข็งให้ได้แบบแม่ก้อพอ

วันนี้ที่เรายังไม่มีโรคร้ายอะไรมาวุ่นวายคงเพราะแม่ที่ยังคงคุ้มครองดูแลเราด้วยหละ