ยังคิดถึง

จากวันนั้นมาถึงวันนี้เกือบจะสองเดือนแล้ว แต่ความโศกเศร้ายังมาเยือนอยุ่บ่อยๆ

บางคืนก้อหลับไปพร้อมกับรอยน้ำตา

จากเป็นก็ยังพอทำใจ แต่การจากตาย อันเป็นสิ่งที่ชีวิตหลีกเลี่ยงไม่ได้ มันยากที่จะทำใจ

ชีวิตนี้สั้นนัก พระพุทธองค์ทรงเปรียบไว้ว่า

ชีวิตเหมือนหยดน้ำใสๆที่ติดอยุ่บนใบหญ้าในยามรุ่งอรุณ พอพระอาทิตย์ขึ้น หยดน้ำก้อเหือดหายไป

ฉะนั้นเราต้องรู้จักใช้ชีวิตในแต่ละขณะอย่างถนอมชีวิตให้เป็นทำปัจจุบันให้ดี เพื่อจะมีทั้งอดีตและอนาคตที่ดี

การจากไปของคุณแม่เป็นความโศกเศ้ราครั้งใหญ่ของเรา

ที่เราต้องยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นและเผชิญกับมันด้วยความสงบ

ความโศกเศร้าจากการสูญเสียคนที่รักที่สุดไป เป็นเรื่องปกติ

ผูกพันมาก ก้อเศร้ามาก เป็นเรื่องธรรมดา

แม้ว่าคุณแม่จะจากเราไปแล้ว แต่ความรักของแม่จะเป็นกุศลอยุ่ในตัวเรา



เช้านี้เราเลยตื่นมาใส่บาตร ออกจากความโศกเศร้า

แล้วลุกขึ้นมาขวนขวายทำสิ่งที่เป็นกุศล

เพื่อที่จะระลึกถึงแม่ให้ได้มากที่สุด คิดถึงและรักแม่มากที่สุดค่ะ



หิ่งห้อยของแม่^^